Vi povas klare vidi cirklon sur la ekrano, sed nenio videblas sur ekrankopio prenita de ĝi. En la interesa ludo MOTUS, konata atendo turniĝas sur la kapon: tio, kion vi vidas sur la ekrano, ankaŭ povus esti kaptita kiel bildo, sed tio malsukcesas ĉi tie. La lertaĵo ne estas registra seruro. La formo ĉi tie ne estas en la pikseloj mem, sed en kiel pikseloj ŝanĝiĝas laŭlonge de la tempo. Ununura kadro ne kaptas ĉi tiujn ŝanĝojn.
La programisto Branta Games faras la fontkodon libere havebla en GDScript, programlingvo evoluigita specife por la Godot Engine. Ĉi tiu malvarmeta efiko okazas ĉar nia vizio ankaŭ taksas ŝanĝojn laŭlonge de la tempo. La cerbo kombinas punktojn kiuj moviĝas kune en areon; do la cirklo elstaras el la senmova fono. Ununura bildo, aliflanke, montras nur simile distribuitajn grizvalorojn, sed nek direkton nek rapidecon.
See the Pen Der unmögliche Screenshot – ein Kreis im Rauschen (WP5364) by David Vielhuber (@vielhuber) on CodePen.
En la ludo, pluraj areoj malsamas en rapideco: Je \(60\) kadroj sekundo, movo en ĉiu dua kadro signifas \(60:2=30\) movojn sekundo. Oni devas distingi el la fenomeno Pulfrich : se oni nur malheligas unu okulon kaj tenas ambaŭ okulojn malfermitaj, ĝi prilaboras la movadon iom poste. La cerbo interpretas la rezultan bildon ofseton kiel spaca profundo. Tamen, vi ne bezonas ĉi tiun aldonan efikon por rekoni la cirklon.
Do ekrankopio povas facile konservi la punktojn, sed ne ilian movon. Videoregistraĵo, aliflanke, konservas la sinsekvajn bildojn kaj tiel la decidan indikon de la formo. Teknika taksado de pluraj individuaj bildoj ankaŭ restas ebla; La efiko do ne estas kopiprotekto. La supozeble neebla ekrankopio estas, antaŭ ĉio, klara ekzemplo de kiel nia vizio ne nur taksas brilecon kaj kolorojn, sed ankaŭ ŝanĝiĝas laŭlonge de la tempo.